کد خبر: ۶۲۶۹۱ | گروه یادداشت
تاریخ انتشار: ۱۳۹۶/۰۷/۱۵
به مناسبت روز روستا و عشایر؛

روستانویسی ظرفیت خوبی برای حفظ آداب و رسوم و آیین ها

وقتی به روستا بر می گردیم به آیین هایی که در خود روستا است می رسیم، آیین هایی که به وسیله ی خود مردم روستا نگه داری شده است و سینه به سینه گشته و منتقل شده است...
روستانویسی ظرفیت خوبی برای حفظ آداب و رسوم و آیین ها

به گزارش راه ساجده، در ادبیات داستانی نوعی است که به آن بومی نویسی یا روستا نویسی گفته می شود، که ظاهرا یکی هستند ولی در اصل وقتی به ریشه بر می گردیم تفاوت دارد.

مثلا بومی نویسی مربوط به فرهنگ و آداب مردم یک شهر می شود، وقتی به روستا بر می گردیم به آیین هایی که در خود روستا است می رسیم، آیین هایی که به وسیله ی خود مردم روستا نگه داری شده است و سینه به سینه گشته و منتقل شده است.

روستانویسی و بومی نویسی یک ظرفیت خیلی خوب برای داستان نویسی است که از آن غافل شده ایم.

نویسندگان بزرگ و زیادی در این سبک قدم گذاشته اند و سعی کرده اند این سبک را ماندگاری دهند.

مسئله این است که ادبیات داستانی یا شهری یا آپارتمان نویسی شده اند که دیگر آن جاذبه ها را ندارد و باید نویسندگان برای ثبت این گونه سبک ها به روستاها برگردند و با نوشتن آداب و رسومات و ثبت آن ها، باعث ماندگاری و جاودانه شدنشان شوند.

آدابی که در روستای بام در مراسم عاشورا و تاسوعا برگزار شد، جالب و دیدنی بود که بر اساس رسمی که داشتند خانم های روستا صبح زود بیدار می شدند و مسیر عبور عزاداران را آب پاشی و جارو می کردند تا مبادا کسی با پا برهنه باشند مشکلی برایش پیش بیاید، این رسمی بود که برای آن ها کاملا عادی شده بود و برای ما به عنوان میزبان و نویسنده جالب توجه بود، که با داستانی کردن این رسم هم یک مسئله ی دینی، هم سبک زندگی، هم مشارکت و همکاری و هم احترام به مراسم و عزادارن نمایان شود.

این باورها در واقع شاید جلوی خیلی از مسائل را هم بگیرد و یک نوع امنیت ایجاد کند، اعتقاد و باور است که اگر انجام دهند این خیر برایشان پیش می آید.

در گروهی که برای رسیدگی به سبک روستا نویسی ایجاد کردیم، سعی بر این است که آداب و رسوم و باورها را بنویسیم تا باز نشر شوند با روستایی نویسی جامعه را بازنویسی می کنیم و دراختیار پژوهش دهندگان قرار می دهیم.

خود عاشورا و تاسوعا که در نقاط مختلف تفاوت های زیادی با هم دارند و با نوشتن ها می شود ماندگارشان کرد و برای آیندگان حفظ کرد.

فاصله ای که در فضای مجازی بین افراد خانواده و جامعه پیش آمده است می توان این افراد را با فضای واقعی درگیر کرد و با ذکر الگوی های خوب قابل تامل دانست.

 

به قلم ثریا صدقی، داستان نویس و مدرس

انتهای خبر/ر



برچسب ها:


نظر شما



نام:
ایمیل:  
وب سایت:
نظر*:  
© تمامی حقوق متعلق به پایگاه خبری راه ساجده می باشد. استفاده از اخبار با ذکر منبع بلا مانع است.